Er wordt op deze dag niet gewerkt. Ook wordt er vanaf de nacht vóór Jom Kippoer niet meer gegeten en gedronken. De mensen vasten de hele dag. Op de dag zelf is er een lange dienst in de synagoge.

De aanval

In 1973 kozen Egypte en Syrië juist dat moment uit om Israël aan te vallen. Terwijl de mensen in Israël rust houden, verzamelen Egyptische legers zich aan de zuidelijke grens met Israël. In totaal worden 80.000 soldaten door Egypte naar het front geroepen. Op dat moment zijn er door Jom Kippoer in het zuiden maar 500 Israëlische soldaten om Israël te verdedigen. Syrië valt Israël in het noorden binnen met meer dan 1400 tanks, terwijl daar maar 188 Israëlische tanks zijn.

Veel Arabische landen steunen deze aanval op Israël. Irak stuurt zelfs een leger van 30.000 soldaten en tanks naar Syrië om te helpen Israël aan te vallen.

Verloren?

Door de onverwachte aanval winnen de Syrische en Egyptische legers de eerste twee dagen veel terrein. Israël roept echter veel reserve soldaten op. Daardoor worden uiteindelijk de Syrische tanks tegen gehouden. In het noorden breekt het Israëlische leger zelfs door het leger van Syrië. Een deel van Syrië wordt veroverd.

Ingesloten

Ook in het zuiden houdt Israël uiteindelijk het Egyptische leger staande. Tussen Israël en Egypte lag het Suez-kanaal. Doordat een deel van het Israëlische leger dit kanaal oversteekt naar Egypte, wordt één van de Egyptische legers ingesloten. Zij kunnen geen brandstof voor de tanks en geen voedsel voor de soldaten meer krijgen. Net op het moment dat Israël een grote slag kan toebrengen aan het leger van Egypte, wordt een wapenstilstand afgekondigd. Daarom wordt aan het ingesloten Egyptische leger water en voedsel gebracht door de Israëli’s.